24.11.2020. U toku protekla 24 časa u Univerzitetsku bolnicu Foča primljeno je 40 pacijenata, a 5 pacijenata je obrađeno i vraćeno. Na ginekološko-akušerskom odjeljenju u toku protekla 24 časa rođen je 1 dječak
07.09.2020 – U toku protekla 24 časa u Univerzitetsku bolnicu Foča primljeno je 10 pacijenata, a 1 pacijent je obrađen i vraćen. Na ginekološko-akušerskom odjeljenju u toku protekla 24 časa nije bilo rođene djece.  

Boriša Starović – čovjek ispred svog vremena

Malo je ljudi koji su voljeli svoj narod toliko da su iza sebe ostavili djela iz kojih treba učiti i slijediti njihov primjer. U grupi posebnih i odabranih je prof. dr Boriša Starović, jedan od osnivača i dekan Medicinskog fakulteta u Foči, rektor Univerziteta u Istočnom Sarajevu, ljekar, humanista, akademik, naučnik, vizionar, dobar prijatelj i iznad svega izuzetan čovjek. 16. maja je bilo deset godina otkako pokojni profesor nije više sa nama.

Njegovi saradnici pamte ga kao izuzetnog naučnog radnika i humanistu, široko otvorenih vidika koji je uvijek bio spreman da prihvati i razumije nove tehnologije, kako u medicini tako i u ostalim naučnim sferama. Ogromno znanje, jedinstvene tehnike i besprekorne vještine nesebično i sa mnogo ljubavi prenosio je na mlade kadrove u kojim je prepoznao potencijal da u budućnosti mogu promijeniti svijet.

Živio je za svoju porodicu, saradnike, studente, pacijente i za Univerzitet u Istočnom Sarajevu.

Svojim likom i djelom ostavio je veliki pečat u istoriji razvoja Univerziteta.

Neka mu je vječna slava i hvala!

Prof. dr Boriša Starović rođen je Sarajevu 1940. godine. Gimnaziju je završio 1958, a Medicinski fakultet u Sarajevu 1964. godine kao jedan od najboljih studenata generacije. Godine 1972. je postao asistent predmeta hirurgija na Medicinskom i Stomatološkom fakultetu u Sarajevu. Od 1985. je bio prodekan, a od 1988. dekan Medicinskog fakulteta u Sarajevu. Specijalizovao se u oblasti opšte hirurgije 1973, a nakon toga u oblasti plastične i rekonstruktivne hirurgije 1976. Kao stipendista Velike Britanije tokom 1976. i 1977. se specijalizovao širom Ujedinjenog Kraljevstva.

Doktorirao je 1981. na temu rekonstruktivne hirurgije šake, što je ujedno bila prva doktorska disertacije iz ove oblasti medicine u Jugoslaviji. Bio je jedan od osnivača odjeljenja za plastičnu i rekonstruktivnu hirurgiju Hirurške klinike UMC Sarajevo, čiji je direktor postao 1977. godine.

Prof. dr Boriša Starović, prof. dr Olga Blagojević, prof. dr Veljko Marić i ostali

Kada je počeo rat u Sarajevu, 6. aprila 1992, na njega je pokušan atentat, a 400 dana je, do izlaska iz Sarajeva i odlaska u Srpsko Sarajevo, bio u zatočeništvu u Hirurškoj klinici čiji je bio direktor. U januaru 1993. godine napušta Sarajevo i odlazi u Srpsko Sarajevo.

Sa početkom rata 1992. godine nastavni proces na svim fakultetima zamire, a profesori sa sarajevskog Medicinskog i Stomatološkog fakulteta osjetili su potrebu da osnuju novi fakultet, sa starom tradicijom, na novom prostoru. Predvođeni dr Borišom Starovićem i dr Olgom Blagojević u ljeto 1993. godine borbeni profesori vaskrsnuli su rad fakulteta i univerzitetskoj mladosti, kataklizmom zahvaćenih prostora, omogućili da okončaju započeto. Na mjesto dekana Medicinskog fakulteta na srpskom prostoru imenovan je upravo prof. Starović.

Od 2000. godine prof Starović obavljao je dužnost rektora Univerziteta u Srpskom Sarajevu, a pored toga bio je dopisni član Akademije nauka i umjetnosti Republike Srpske od 27. juna 1997, a redovni član postaje 21. juna 2004. godine. Bio je generalni sekretar ANURS u periodu od 27. marta 1998. do 4. maja 2000, i potpredsednik ANURS od 4. jula 2004. do 16. maja 2005, te predsjednik Odjeljenja za medicinske nauke ANURS.

Tokom akademske i karijere univerzitetskog profesora bio je mentor ili član u 22 magistarska rada i 8 doktorata na Medicinskom i Stomatološkom fakultetu. Nosilac je ili učesnik, preko 20 naučno – istraživačkih projekata u zemlji i inostranstvu. Organizator desetak kongresa, internacionalnih stručnih sastanaka i brojnih domaćih simpozijuma.

Za svoj rad, zasluge u radu dobio je Šestoaprilsku nagradu grada Sarajeva, Prvomajsku nagradu BIH, Medalju rada te 1990. godine Povelju humanosti Jugoslavije. Novembra 2002. godine dobio je nagradu Hipokrat za životno djelo, a 2003. Veliki pečat za postignute rezultate u profesiji.

Umro je 16. maja 2005. godine.